po 20 minutach tętno obniży się oraz ciśnienie tętnicze krwi powróci do normy
po 8 godzinach poziom tlenu we krwi wzrośnie, a poziom tlenku węgla zniknie
po 48 godzinach Twoje zmysły smaku i węchu zaczną działać normalnie
w okresie od 2 tygodni do 3 miesięcy układ krążenia ulegnie wzmocnieniu, polepszy się Twoja kondycja fizyczna
w okresie od 1 do 9 miesięcy wydolność układu oddechowego poprawi się, ustąpi kaszel, duszności, zmęczenie
po 1 roku ryzyko zachorowania na chorobę niedokrwienną mięśnia sercowego zmniejszy się o połowę
po 5 latach prawdopodobieństwo zachorowania na raka płuc, krtani i przełyku, zmniejsza się o połowę i spada ryzyko udaru mózgu
po 10 latach ryzyko związane z chorobami niedokrwienia serca zbliży się do poziomu podobnego jak u osoby nigdy nie palącej
po 15 minutach ryzyko związane z rakiem płuc jest podobne jak u osoby nigdy nie palącej (podano za: biorezonans.pl)

W związku z powyższym, naukowcy przekonują, ze nawet po kilkudziesięciu latach palenia warto rzucić nałóg, a wtedy organizm przystąpi do procesu regeneracji i oczyszczania. Jednak aby podjąć walkę z męczącym nas uzależnieniem, należy zmienić swoje nastawienie do palenia. Pomimo tego iż wiemy jakie konsekwencje niesie za sobą ten nałóg, to jednak jesteśmy w stanie skutecznie przekonać samego siebie, że ryzyko zachorowania nie jest przecież stu procentowe i nas na pewno ominie. Ale gwarancji takiej nigdy nie będziemy mieć.

Jeśli ustalimy już, że nasza motywacja jest tak silna i podejmiemy walkę, to istnieją dwie metody, albo zaplanowanie ‘dnia zero’, od którego mamy zamiar już nie sięgać po papierosa, albo zrobić to spontanicznie ‘z dnia na dzień’. Jeśli zdecydujemy się na konkretną datę, to założeniem jakie sobie wytyczymy niech będzie zrezygnowaniem z palenia w ciągu tego jednego dnia, a każdego kolejnego ranka ponawiajmy to postanowienie – w taki sposób będzie łatwiej podejmować walkę. Należy też przygotować się do dnia zero, poprzez zaplanowanie jakiejś aktywności w tym czasie, aby był on wypełniony np. aktywnością fizyczna i pozwolił łatwiej zapominać o nałogu. Warto też powiadomić o naszym postanowieniu rodzinę i osoby z naszego otoczenia, aby pomogły nam w tych ciężkich momentach.

Gumy i plastry stosowane w takich terapiach zawierają niewielkie ilości nikotyny, które są wprowadzane do naszego organizmu jako środek zastępczy dla papierosa. Trzeba pamiętać, że zdecydowanie się na taką kurację nie może być połączone z równoczesnym paleniem, ponieważ może to doprowadzić do poważnych zatruć nikotyną. Guma nikotynowa nie jest zwykła gumą do żucia, przede wszystkim jest twarda, więc osoby mające problemy z zębami, powinny odpuścić sobie ten rodzaj terapii. Nie można takiej gumy żuć jak zwykłej np. gumy miętowej – nikotyna powinna uwalniać się powoli, a zbyt intensywne żucie może skończyć się zgagą, zaburzeniami rytmu serca itp. Gumy mają przy tym dosyć wyrazisty smak i dopiero to pozwala nam zrozumieć jak ohydną substancją jest nikotyna. Podstawą tutaj, tak jak przy stosowaniu każdego leku, będzie zapoznanie się z ulotką dołączoną do produktu.

Jedną z zalet jakie mają plastry nad gumami, jest chociażby to, ze nie musimy tak bardzo obawiać się o swoje zęby. Plastry stosuje się tylko podczas naszej aktywności (w ciągu dnia), czyli przyklejamy rano, a wieczorem odklejamy. Istnieją też (w przypadku silnych uzależnień i specyfiki produktów – ponieważ nie zawsze mogą być stosowane razem) terapie mieszane – plastry i gumy. Plastry i gumy występują w odmianach silniejszych i słabszych, a ich dobór zależy od stopnia naszego uzależnienia. Trzeba też wiedzieć, ze nie mamy gwarancji, ze taka terapia i wydane na nią duże pieniądze, przyniosą jakieś rezultaty. 70-80% osób stosujących tą metodę, wraca jednak do palenia.

Bierne palenie to zjawisko podczas którego dym z papierosa palonego przez jakąś osobę zostaje wdychany przez inne osoby np. przebywające w tym samym pomieszczeniu. Naukowo udowodniono, że taka sytuacja może prowadzić do przewlekłych chorób układu oddechowego, nowotworów itp. Dzieje się tak dlatego, że dym papierosowy zawiera ponad 4 tys. substancji chemicznych w formie cząsteczek i gazów, a w tym aż 40, które mają właściwości rakotwórcze. Bierne wdychanie dymu tytoniowego jest więc tak samo niebezpieczne jak samo palenie, ponieważ wdychane są te same substancje – trucizny, które przyjmuje palacz. Tylko 15% dymu wdychane jest przez osobę palącą, a reszta rozchodzi się w powietrzu, które jest wdychane przez innych ludzi. Bierni palacze jednak nie wciągają dymu o takim stężeniu jak palacze aktywni, wciągający dym bezpośrednio do płuc (mieszanie się dymu z powietrzem). Niemniej stopień szkodliwości jest wysoki.

Bierne palenie zwiększa prawdopodobieństwo chorób serca, a ciągle przebywanie w towarzystwie palacza zwiększa prawdopodobieństwo ataku serca o 30%. Substancje chemiczne zawarte w dymie papierosowym przyczyniają się do blokowania tętnic i powodują zakrzepy krwi, a to bardzo krótka droga do zawału. Łatwo zobaczyć, że kondycja fizyczna palacza też jest znacznie obniżona – zmniejszenie ilości tlenu w krwiobiegu i mniejsza powierzchnia oddychania płuc.

Bierne palenie powoduje też otępianie u dzieci i nastolatków. Dochodzi do pogorszenia wielu zdolności umysłowych takich jak czytanie, logiczne myślenie i rozwiązywanie zadań. Dane te pochodzą z testów przeprowadzanych na dzieciach, kiedy nie były poddane działaniu dymu i kiedy stężenie kotyniny (produkt rozpadu nikotyny w organizmie) w ich organizmie wzrosło. Im bardziej narażone były na dym papierosowy, tym większy był spadek umiejętności umysłowych.